Anastasia Bay

Anastasia Bay (°1988, Paris)
Woont & werkt in Brussel (BE)
Medium: schilderijen, tekeningen

Foto: Hugard & Vanoverschelde

Works
The one with a sword (2020) | 160 x 200 cm | acrylic on canvas
The one with a sword
Le fifre rouge (2020) | 200 x 160 cm | acrylic on canvas
Le fifre rouge
The Sumos (2020) | 200 x 160 cm | acrylic on canvas
The Sumos
Samuraï #3 (2020) | 60 x 50 cm | pastel & acrylic on canvas
Samuraï #3
Boxers #1 (2019) | 29,7 x 21 cm | linen oil - gouache - carbon on paper (framed in wooden frame with museumglass)
Boxers #1
Koi (2020) | 100 x 80 cm | acrylic on canvas
Koi
Ningyo (2020) | 100 x 90 cm | acrylic on canvas
Ningyo
Samuraï drawing #5 (2020) | 29,7 x 21 cm | pastel & carbon
Samuraï drawing #5
Leggings I (2019) | 160 x 130 cm | oil & acrylic on canvas
Leggings I
Pharaoh and Legging (2019) | 150 x 120 cm | acrylic on canvas
Pharaoh and Legging
Untitled (Leggings and Pharaoh series) (2019) | 200 x 160 cm | acrylic & oil on canvas
Untitled (Leggings and Pharaoh series)
Smoke Talk #1 (2019) | 61 x 50 cm | oil on canvas
Smoke Talk #1
Gallery exhibitions
Zillion Forefathers
-
Caché derrière mes poings
-
Art fairs
Art Rotterdam 2020
-
External exhibitions
Echo
-
Contemporary archaeology
-
NUR BOMBEN
-
From New York to Brussels, Los Angeles to Shanghai
-
Biography

Anastasia Bay (1988) woont en werkt in Brussel. Zij studeerde schone kunsten bij François Boisrond in Parijs. Met uitgesproken vormen en lijnen exploreert zij de figuratieve schilderkunst. Als onderwerp gebruikt zij thema’s uit de klassieke canon; naakten & stillevens. Ze is mede-oprichter van het Brussels tentoonstellingsplatform Clovis XV.

Text

Een anatomie van beweging

Of het nu enkele figuren zijn of groepscomposities, Anastasia Bay’s schetsmatige afbeeldingen springen in het oog. Het gaat daarbij niet om het “ontlichaamde oog” van de afstandelijke beschouwer, maar om het geestesoog, dat je meetrekt in de beweging van de dansende lichamen, de rusteloze duikers, boksers en stappende figuren die haar schilderijen bevolken. Een schare van uiteenlopende personages vult de doeken in symbolische houdingen. De bokser, de duiker en de fluitspeler bijvoorbeeld zijn modellen die altijd weer terugkomen, hoewel ze nooit vervallen tot eentonigheid. De meeste personages blijven mooi binnen de beslotenheid van het doek, maar enkele overschrijden stiekem de grens en stappen over naar de andere kant. Een van de benen in Floppy legs verbindt de delen van het tweeluik, dat een reeks bij elkaar staande benen afbeeldt. Het oog beweegt mee terwijl de figuren zich beginnen te vermenigvuldigen. Armen en benen overlappen elkaar in de groepsopstellingen van Bathers, Boxers en Egyptian Walk; en lichamen lijken zich exponentieel te vermenigvuldigen in de gelaagde composities van werken als The Sumos of Sabbath. Behalve met elkaar overlappende lichamen speelt Anastasia Bay ook met de figuur-achtergrondrelatie. De wielrenner in Tour de France wordt opgeslokt door het blauw dat hem omringt. En het is de achtergrond in Fond Vert die het silhouet van de baadster en de strepen van haar badpak tevoorschijn haalt; figuur en achtergrond zijn dooreengevlochten met een wat verontrustende verbondenheid.

Anastasia Bay put uit een breed spectrum van bronnen en pikt soms ook ‘types’ op die geregeld opduiken in de geschiedenis van de afbeelding. Zo herkennen we bijvoorbeeld Arlequin met z’n bekende geruite kostuum, en een groep dansers die ontsnapt lijken te zijn uit Botticelli’s Primavera. De houding van de odalisk van Ingres vinden we terug in Reclining woman (Eloïse), die op het eerste gezicht een close-up lijkt van Dream van Henri (Le Douanier) Rousseau. De aandacht verschuift naar Japanse prenten in een recente reeks schilderijen die shakuhachi-spelers afbeelden en tegelijk verwijzen naar de titel van Le fifre van Manet. De eerste stap is een soort transliteratie, waarbij de kunstenaar een set visuele codes omzet naar haar eigen beeldtaal. Een tekening die op carbonpapier gecalqueerd is, kopieert ze altijd maar opnieuw totdat haar hand de lijnen in de vingers heeft, totdat het lichaam de gebaren heeft gememoriseerd en ze kan toepassen op het oppervlak van het doek. Dunne lagen verf en zwart pastel geven vorm en volume aan de lichamen, terwijl dikkere streken de substantie bepalen van de meer ondoorzichtige achtergronden. Het spel van transparantie tussen de verschillende lagen van pastel en verf maakt niet alleen het proces zichtbaar (inclusief correcties), maar het draagt ook bij aan de ritmiek van haar composities. Als tekens van de herhaalde gebaren worden de lijnen sporen van beweging, en zo komt de tijdsdimensie in de schilderijen. Om de woorden van Elisabeth Grosz te gebruiken (1) : het is een “dooreengevlochten, ineengestrengelde” tijd die Anastasia Bay in beweging zet. Zoals Grosz het formuleert: “Er is maar één enkele tijd, maar er zijn ook veel tijden nl. een duur voor elk ding of beweging, die samensmelt met een globale of collectieve tijd.” Door de verschillende lagen van zichtbaarheid worden de schilderijen choreografische composities van lijnen en kleur, als een vorm van lichamelijke beschrijving die zich ontvouwt in de tijd.

Het temporele karakter van het werk sluit geenszins uit dat de kunstenaar ook aandacht heeft voor ruimte. Soms bevat het doek grootschalige lichamen, maar soms vernauwt het de focus om specifieke anatomische trekken uit te lichten. Ogen kunnen vurig zijn, huilend of spookachtig. Anastasia Bay onderzoekt constant verschillende benaderingen van de relatie tussen de afgebeelde lichamen en hun materiële drager. Ze wijst op de materialiteit van het doek als ze uitlegt hoe ze verf aanbrengt op de achterkant van het schilderij: “Het is als zeefdrukken”, zegt ze. Als de waterachtige verf doordringt in de stof, creëert die verschillende texturen binnen het kleurenveld van het schilderij. De kunstenaar verwijst naar textielwerk met de complexe patronen van de reeks Samuraï, maar ook met al die personages die gek genoeg alleen sportsokken dragen.

Sofia Dati

(1) Elisabeth Grosz, “Thinking the New: of Futures yet Unthought”, in Becomings: Explorations in Time, Memory, and Futures, ed. Elisabeth Grosz, Cornell University Press, Ithaca and London, 1999, p.17.

Groot Park 2
3360 Lovenjoel
Openingsuren
Vrij-Zat-Zon 14-18 u