Caroline Coolen

Caroline Coolen (°1975, Neerpelt)
Woont & werkt in Sint-Truiden
Medium: sculpturen, tekeningen

Video: Jan Weynants

Works
Scapegoat (2019) | 230 x 363 cm | woodcut on paper
Scapegoat
Free foxes (2009) | 80 x 35 x 150 cm | aluminum
Free foxes
Flag (2010) | 450 x 350 x 600 cm | polyester - birch
Flag
Red forest (2018) | 240 x 366 cm | charcoal - woodcut - acrylic
Red forest
Gather thistles, expect prickles #8 (2018) | 1 of a series of 10 | 48 x 15 cm | bronze
Gather thistles, expect prickles #8
Silfur Björk (2015) | 70 x 45 x 35 cm | aluminum - ceramics - wood - plastic (on wooden soccle)
Silfur Björk
Birch man #2 (2017) | 50 x 16 x 23 cm | ceramics
Birch man #2
Sol perturbé #1 - Carlina Vulgaris (2017) | 195 x 160 x 200 cm | ceramics - porcelain - iron
Sol perturbé #1
Gallery exhibitions
Group exhibition
-
Sol perturbé
-
Sehsucht
-
Art fairs
Art Rotterdam 2021
-
Vienna Contemporary 2019
-
Art Rotterdam 2016
-
External exhibitions
Gather thistles, expect prickles
-
EKWC@Princessehof
-
Luster - clay in sculpture today
-
Blickachsen 10
-
Biography

Caroline Coolen studeerde beeldhouwkunst aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten en het Hoger Instituut voor Schone Kunsten te Antwerpen. Zij stelt geregeld tentoon in binnen-en buitenland. Naast haar autonome sculpturen, installaties en tekeningen, heeft zij ook werk in de publieke ruimte. In 2010 kwam de eerste eigen publicatie ‘RAW’ uit naar aanleiding van de provinciale prijs voor beeldende kunst in Antwerpen. Ze ontleent haar kleur-en vormrijke fantastiek aan beelden die zij als treffend ervaart. Honden, bomen, reiservaringen krijgen door haar vervorming of uitvergroting iets hallucinants prettigs. De kracht van haar sculpturaal werk ligt niet alleen in de verrassende en ontwapende thematiek. De vertaling hiervan in een burleske en kleurrijke expressionistische vormgeving door een opzettelijke vermenging van alledaagse materialen onderbouwt de manipulatiegedachte waarvan zij zich als uitgangspunt bedient. Of hoe het banale aanzet tot het denken over vernieuwde vormen.

Text

De notie van gelijktijdigheid of simultaneïteit heeft Caroline Coolen nooit meer losgelaten sinds ze de sculpturen van Umberto Boccioni ontdekte. Om snelheid, tijd en ruimte te vatten ontwikkelde Boccioni nooit eerder vertoonde beeldhouwwerken. De snelle veranderingen in de periode voor de Eerste Wereldoorlog leidden in de kunsten tot het gebruik van collage, montage, assemblage en vrije associatie. Met deze technieken en methoden probeerde men grip te krijgen op de werkelijkheid. Ook Coolen associeert en vat de veelheid aan indrukken uit de realiteit samen in haar sculpturen. Karakteristiek is haar relatie met de natuur, landschap en dieren. Der buitenwereld - of Umwelt zoals Coolen het noemt - wil ze als één totaalindruk comprimeren in haar beelden. Steeds vertrekkend vanuit het boetseren ontstaat een conglomeraat met uiterst diverse materialen. Met deze verregaande integratie verbindt ze ruimte en tijd waarin mens, dier of plant geplaatst worden. Het werk van Caroline Coolen bespeelt een breed spectrum van onze zintuiglijkheid, met gevarieerde texturen en diverse materialen bindt ze het visuele aan het tactiele.

Stef Van Bellingen, Vormidable, 2015

Groot Park 2
3360 Lovenjoel
Openingsuren
Vrij-Zat-Zon 14-18 u